این مفهوم به معنی سوار کردن اطلاعات (شعور) روی یک ناقل است. در سیستم درمان های ذهنی ما دارو استفاده نمی کنیم و می توان با این روش هرنوع تغییر یا تنظیمات جدید را در عضو هدف با استفاده از مواد مصرفی فرد ایجاد کرد. به عبارتی یک فرد متخصص با دانش خود نسبت به تا ثیراتی که داروها به صورت فیزیولوژیک روی بافت ها واندام ها می گذارند این اطلا عات را روی مواد مصرفی بیمار سوار کند. یک حالت دیگراز این تکنیک در داروهای مورد استفاده بیمار است، که باعث می شود داروهای مصرفی بیمار کارایی بالاتری نسبت به قبل پیدا کند وهمچنین عوارض جانبی آن به حداقل برسد. از این تکنیک ما در بیماران سرطانی که همزمان شیمی درمانی انجام می دهند استفاده می کنیم. بنابراین با شارژ شعوری مواد غذایی و مصرفی بیمارمی توان هم تاثیرات عام وهم تاثیرات خاص ایجاد کرد. در آینده نه چندان دورداروهای شعوری جایگاه قابل ملاحظه ای در درمان بیماران پیدا خواهند کرد. نمونه غیر تخصصی این قضیه درفرهنگ خیلی از ملل وجود دارد، مثلا در ایران موقع پختن غذای نذری دائما حضار صلوات می فرستند تشعشع مثبت این کلام غذا را شارژمی کند وافراد با مصرف این غذا احساس بهتری دارند. در هومیوپاتی تاثیر دارو ها بر اساس شعور عناصر است. در انتها درمان شعوری وشیمی درمانی شعوری  که توسط متخصصین مربوطه برنامه ریزی خواهد شد یکی از شگفتی های پیشرفت علم در زمان ما خواهد بود.